Realizations
Matagal na rin pala akong hindi nakakapagpost ng blog dito sa friendster, binabasa ko kasi yung huli kong sinulat. taong 2006 pa yun. anung petsa na, 2009 na. Marami nang nagbago. Sa loob ng tatlong taon, ibang iba na ang takbo ng buhay ko.
Ito ngang anak ko, magsalawang taon sa Oktubre. Kapag nakikita ko siya, lalo kong narerealize na nanay na ako. Akala ko dati, kapag nagbuntis ka madali mong maiinternalize na ina ka na. HIndi pala, kaya naghintay akong manganak. Ganoon din ang naisip ko nung nanganak ako, dito talaga magsisink-in na na nanay ka na. Pero hindi pa din. Sa araw-araw na nakikita ko ang anak ko at tinatawag niya akong nanay, doon pa lang siya unti-unting bumbaon sa akin. Ina ka na talaga. May isang maliit na bata na umaasa sa iyo para magsurvive sa harsh world na meron tayo.
Ang dami kong gustong gawin at ibigay sa kanya, ang dami kong pangarap. Pero naisip ko, hindi naman kaya maging isang overbearing nanay ako. naalala ko kasi yung “virgin suicides.” Ayaw kong itulak sa ganoong pangyayari ang anak ko. Paano kung hindi magustuhan ng anak ko yung mga pangarap ko para sa kanya? Kailangan ko sigurong dumistansiya, hayaan ko siya na alamin kung anong gusto niya, anong makakabuti at makasasama sa kanya. Siyempre, nanay niya ako at hindi ko siya iiwan. Nakaantabay lang ako pero hindi ko siya pangungunahan. Mahirap sa isang ina na gawin yon, ngayon ko lang naintindihan ang nanay ko kung bakit gustung-gusto niyang masunod ang pangarap niya sa akin. Pero hindi ko siya dapat ikulong sa mga pangarap ko at sa mga gusto kong mangyari para sa kanya. Lalaki din siya at magkakaisip, masakit man pero hindi na siya aasa sa akin, aasa na siya sa sarili niyang kakayahan na magdesisyon at timbangin ang tama sa mali.
mahirap palang maging ina. alam ko noon pa yun, pero hindi sa ganitong level katulad ng pagunawa ko. madrama na rin ako ngayon. hindi katulad ng dati. may nakita akong professor ko dati sa UP, sabi niya sa akin magsulat daw ulit ako. sabi ko hindi ko maharap ang pagsusulat ngayon. Sabi niya, subukan mo kasi nanay ka na, “mas malalim ka na ngayon.”
siguro nga…
Leave a Reply